LES and more

wat je vindt mag je delen

december 6, 2017
door Petra
Geen reacties

Makker staakt uw wild geraas!

Soms heb je van die dagen…En 5 december is er vaak een van. Een dag waar ik als docent niet bepaald naar uitkijk. Er zijn docenten die tot het uiterste gaan om hun klas een fantastisch sinterklaasfeest te bezorgen:  Voor elk kind een paar dichtregels, pepernotentaart gebakken en een surprise maken die bijna niet meer in de auto past. Het mag duidelijk zijn: Ik ben niet (meer) zo’n docent. Ik ben blij als de dag nog enigszins normaal verloopt, maar gisteren was dat te veel gevraagd…. Lees verder →

november 15, 2017
door Petra
Geen reacties

Mag het iets minder gestructureerd a.u.b?

november 3, 2017
door Sietske
1 reactie

Over Kahoot en een lesje biologie

En ik had er nog zo goed over nagedacht: de eerste paar minuten van de les. Het is bij mij natuurlijk een ongeorganiseerd systeem, die binnenkomst. Het duwen en trekken heb ik ze inmiddels afgeleerd maar voordat iedereen op een stoel zit, zijn boeken en schrift heeft gepakt en een luisterhouding heeft aangenomen, had ik al een kop thee kunnen drinken.

Om het nieuwe onderwerp te introduceren en de voorkennis te activeren, startte ik met een Kahoot. En omdat inloggen bij zo’n werkvorm ook nog eens tijden kost (en ik had gelezen dat een foto op het bord bij binnenkomst de nieuwsgierigheid wekt), stond de beamer al aan met daarop de inlogcode. En het werkte! Alle 25 leerlingen pakten snel hun mobiel, gingen zitten en logden in. Na een paar minuten  hadden er inmiddels 39 leerlingen ingelogd!? Lees verder →

oktober 6, 2017
door Sietske
Geen reacties

Pesten: als docent voel ik me zo machteloos

Onlangs werd ik er mee geconfronteerd, het schooljaar was nog maar een week oud. Mijn mentorklas: ruzie, tranen, boosheid, lelijke woorden, onbegrip bij de betreffende leerlingen. Ik merkte dat ik mezelf ontzettend machteloos voelde. Wat kan ik doen, wat moet ik doen? Helpt het om te luisteren en te praten? Kan ik dat goed genoeg? Kan ík het echt oplossen? Als mentor geef ik liever 15 mentorlessen, heb ik veel mentorgesprekken en spreekavonden met ouders dan dat ik moet proberen pesten op te lossen.

Het tv-programma de Anti Pest Club van de Evangelische Omroep heeft vorige week de Europese tv-prijs de Gouden Roos voor het beste kinderprogramma gewonnen. Precies tijdens de landelijke Week tegen Pesten. Heel erg fijn voor de makers, maar het liefst zou je willen dat zo’n programma niet gemaakt hoefde te worden.

Cruciale taak
We zijn het er allemaal over eens dat pesten niet mag gebeuren. En volgens mij elke leerling ook. En toch gebeurt het. Toch zijn er kinderen (en volwassenen!) die anderen het leven zuur maken en hun zelfbeeld kapot. Scholen zijn wettelijk verplicht om pesten aan te pakken. Sinds 2015 is de wet Veiligheid op school ingegaan, de zogenaamde anti-pestwet. Als docent en leerkracht heb je hierin een cruciale taak, volgens de minister van onderwijs en de kinderombudsman bij de presentatie van een gezamenlijk aanpak. Allerlei instanties, bureaus en partijen spelen hier natuurlijk op in: er is inmiddels een enorme hoeveelheid materiaal en trainingen beschikbaar om te gebruiken in en met je klas. En er zijn bladzijden volgeschreven over hoe het nu wel en niet moet. Maar naar mijn mening zou er ook wel het een en ander gezegd kunnen worden over de rol van de ouders. Wat geven zij hun kinderen mee? Spreken zij ze aan op hun gedrag? Maken ze hun kinderen weerbaar? Zijn ze op de hoogte van de training die school geeft en ondersteunen ze die?

Maar hoe dan?
Een wet, ‘cruciale taak’, anti-pestlessen, trainingen. Wat een druk en verantwoordelijkheid komt er op de schouders van een school en van docenten. En met dit in mijn achterhoofd en het gedoe in de klas op het netvlies, lag ik er wakker van. Leerlingen moeten zich veilig kunnen voelen op school en ik hoor daar als docent een belangrijke bijdrage aan te leveren. Maar hoe dan? Ik heb geen maatschappelijk werk gestudeerd. Een lerarenopleiding heb ik gedaan, maar daar ging het nooit over pestende en gepeste leerlingen. En wat als de leerlingen elkaar niet anders willen en gaan bekijken. Als ze niet willen luisteren naar elkaars verhaal. Als ze bang zijn, als ze boos zijn, zich onveilig voelen, als er heel veel verdriet achter schuil gaat (aan beide zijden!).

Soms zou ik het liefst heel hard tegen de pesters, de leerlingen, tegen ouders willen schreeuwen dat ze vanaf nu gewoon normaal tegen elkaar moeten doen. Maar ja, dat mag natuurlijk niet.