LES and more

wat je vindt mag je delen

Woordenschat of seksuele voorlichting?

maart 18, 2015 door Yvonne | Geen reacties

Leraar, elke dag anders. Dit klinkt misschien als een afgezaagde zin, maar het is wel 100% waar. Vaak gaan lessen wel redelijk op de manier zoals je gepland en gehoopt had. Soms gebeuren er alleen dingen in lessen waar je je nooit op had kunnen voorbereiden. Simpelweg omdat je niet had bedacht dat dit zou gebeuren.

Onverwachtse wending

Ter stimulering van de woordenschat van leerlingenmagnetic-board-613272_1280 mogen leerlingen tijdens de les het bord volschrijven met woorden die ze de afgelopen week tegengekomen zijn en waarvan ze de betekenis niet snappen. Deze woorden variëren nogal: woorden uit een journaal, uit een leesboek, uit een leerboek, van een collega… Het mooie is dat de klas zelf vaak al heel wat woorden weet. Bij het bespreken van de woorden geef ik niet zomaar de betekenis, maar vraag ik eerst aan de klas of er iemand is die weet wat het betekent (met  behulp van een context lukt dat vaak vrij goed).

Tijdens een les werd het bord weer volgeschreven, maar leerlingen hadden er niet zoveel zin in. Er kwamen flauwe woorden op het bord, waaronder bijvoorbeeld het woord Pino. Ook zag ik het woord erectie op het bord verschijnen. Wat moet ik doen? dacht ik bij mezelf. Veel tijd om hierover na te denken had ik jammer genoeg niet, want de hele klas zat te wachten. Ik wilde ook niet laten merken dat ik het even niet zo goed wist. Ik besloot niks over het woord erectie te zeggen, maar vertelde de leerlingen dat ze nog één kans kregen en dat ik alleen serieuze woorden op het bord wilde hebben. Ik hoopte dat het woord erectie hierdoor ook niet meer op het bord zou komen te staan, zodat ik dat weer mooi opgelost had. Opnieuw kwamen er wat leerlingen naar voren, en opnieuw zag ik het woord erectie op het bord verschijnen…

Wat nu?

Zou de leerling, een jongen die vooraan zat, niet snappen wat ik bedoel met serieuze woorden? Of zou hij niet weten wat het is? Hoeveel weten brugklassers er precies van? Terwijl er nog leerlingen op het bord aan het schrijven waren, vroeg ik aan de desbetreffende jongen of dit een serieus woord was. Hij antwoordde serieus en zei dat hij z’n ooms grappen had horen maken en dat hij niet snapte wat dit woord betekende.

Sommige leerlingen zag ik lachend naar het woord wijzen en fluisterend wat tegen elkaar zeggen. Ik besloot serieus met het woord om te gaan en vroeg aan de klas of er iemand wist wat het betekende. Aan de reacties te zien wisten bepaalde leerlingen het wel, maar ze durfden het natuurlijk niet te zeggen. Ik maakte er een grapje over en zei dat ik het wel zou uitleggen. Een context erbij geven leek me niet zo handig, dus dat liet ik maar achterwege. De omschrijving die ik van het woord gaf, was zo één die je kan vinden in het woordenboek. Redelijk saai en theoretisch dus, maar het laat verder ook vrij weinig aan de verbeelding over. Daarna voegde ik nog toe dat, mochten leerlingen er meer van af willen weten, ze hier maar verder over moesten praten met hun ouders of biologiedocent. Het resultaat? Geen reacties uit de klas. Geen gegniffel. Het bleef stil. Maar ik wist zeker dat ze in ieder geval één woord hadden geleerd deze les.