wat je vindt mag je delen

Maand: april 2015

5 favoriete apps voor docenten

5 favoriete apps voor docenten

Een moderne docent is op de hoogte van tools voor het lesgeven. Tegenwoordig zijn er veel digitale tools en daar doe ik graag mijn voordeel mee.  Ik geef een overzichtje van een aantal apps die ik elke docent adviseer om eens te proberen. Evernote Evernote […]

Waar ligt jouw grens?

Waar ligt jouw grens?

‘Bijna de helft van het verzuim in het onderwijs is van psychische aard. Door de bank genomen heeft onderwijspersoneel een aantal eigenschappen gemeen: ze hebben een vrij sterke intrinsieke motivatie, een hele sterke binding met de doelgroep, zijn vaak wat perfectionistisch van aard, hebben een […]

Het onderwijs: dat nooit!

Het onderwijs: dat nooit!

Met een halve familie die werkzaam is voor de klas wist ik dat wel zeker. Oké, ze hebben elke vakantie vrij, dat is dan wel fijn.
Maar kinderen die niet willen, ouders die juist heel veel willen, ’s avonds voorbereiden, schoolreisjes en nakijkwerk. Nee, mij niet gezien.

www.freeimages.com
www.freeimages.com

Dus na het voortgezet onderwijs koos ik voor een technische opleiding: Bouwkunde. Ik vond het fantastisch: abstract en creatief, puzzelen, rekenen, tekenen. Geen ellenlange groepsgesprekken, ‘wat voel je erbij’ en reflectieverslagen. (Oké, alleen over mijn stage moest ik natuurlijk wel iets op papier zetten.) Na mijn studie kreeg ik vrijwel meteen een baan in het bedrijfsleven. Ik had het er naar mijn zin. Leuke collega’s, leerzaam, zakelijk en duidelijk. En daar houd ik van.

Ergens in die tien jaren (en 3 verschillende banen) is er toch iets veranderd. Ik wilde meer dan alleen maar offertes, aannemers en computers. Ik merkte dat ik de sociale kant miste. Het idee dat je iets kunt bijdragen aan de maatschappij. Bovendien had ik wel weer zin in een studie. In mijn werk kreeg ik vaak te horen dat ik goed kon uitleggen. Zou het onderwijs dan toch iets voor me zijn?
Om niet al te onbezonnen een nieuw avontuur aan te gaan, heb ik een paar dagdelen meegelopen met een docent wiskunde en heb gesprekken gevoerd met een opleider van de school. (Over het vak hoefde ik niet na te denken, wiskunde is nu eenmaal het leukste vak dat er bestaat.) En dat trok me over de streep. Ik ging aan de studie: een avondopleiding leraar VO.
Nog geen vier weken later, het was juni, werd ik gebeld: of ik na de zomervakantie aan de slag wilde als docent in de onderbouw havo/vwo. Wat voelde ik me vereerd. Na een leuk gesprek (zonder ook maar iets zwart op wit te krijgen of te weten wat ik verdiende (32 jaar en nog zo naïef..)) zegde ik mijn oude baan op. Ik kreeg schoolboeken mee, kocht een agenda en maakte wat huiswerk uit de eerste hoofdstukken zodat ik voorliep op de leerlingen.
Een enorme sprong in het diepe.

En de eerste weken heb ik geknokt, gelachen, gehuild en doorgezet. Eigenlijk de eerste jaren. En ik heb geen spijt. Hoewel er momenten zijn geweest dat ik verlangde naar een zakelijk dagje achter mijn computer. En soms mis ik het zakelijke. De duidelijke afspraken over geld en tijd. Zelf weten wanneer je een kop koffie haalt, even de deur uit voor een vergadering of een snipperdag opnemen wanneer je wilt.
En toch ben ik blij dat ik het onderwijs ingestroomd ben. Het geeft me vaak veel voldoening. Te zien dat leerlingen zich ontwikkelen. Hoe ze als brugklasser binnenkomen en als echte pubers doorstromen naar de bovenbouw. De kritische vragen die ze stellen en de directe feedback die ik krijg op mijn gedrag. Zo anders dan mijn vorige baan. Het onderwijs is dynamisch. Geen dag is hetzelfde.