Docentensabbatical part 1: nutteloos

Docentensabbatical part 1: nutteloos

Wat verandert er als je een paar maanden niet werkt? Niet voor de klas, niet vergaderen en zelfs geen e-mail? Zoals ik eerder al had gemeld: ik ben er even tussenuit. 1 februari stopte ik met werken en eind februari vertrok ik naar Australië. Wat heeft het me tot nu toe opgeleverd?

langzaam kamp in de Outback van Australië

Australië
Australië is een goede plek om tot rust te komen. Er is daar niet veel om je zorgen over te maken. Australiers komen rustiger op mij over dan Nederlanders. Er wordt niet voorgekropen (mensen laten elkaar zelfs voor!), er is altijd tijd voor een praatje en natuurlijk “no worries, mate!”
De eerste weken begeleidde ik een groep leerlingen. Daarna was de agenda helemaal leeg. Nadat mijn man gearriveerd was huurden we een camper en trokken we een paar week door Tasmanië.
Aan het begin merkten we dat de haast er nog een beetje in zat. We reden snel rond het eiland om zoveel mogelijk te zien. Daarom besloten we om daarna steeds een week op dezelfde plek te zijn.
We hadden van tevoren niks gepland en dat bleek een goede zet. De traagheid begon te komen. Soms hadden we het ontbijt op en had nog niemand gesproken over ‘wat gaan we eigenlijk doen vandaag?’ Alles wat we deden, deden we rustig en met aandacht en dan blijft er eigenlijk niet zoveel tijd meer over op een dag. Je eigen maaltijd uit de zee vissen, een strandwandeling. Dat klinkt toch heerlijk? Dat was het ook. Dat het nog langzamer kon merkten we in de outback van Australië.
Extreem afgelegen en behalve prachtige natuur is er echt niks te beleven. Uren rijden over lege wegen, zonder een afslag. Lange wandelingen door woestijngebied en canyons. Onderweg veel hout zoeken zodat het vuur de hele nacht kon branden. Dat was ook wel zo prettig aangezien we gewoon in een slaapzakje onder de sterren sliepen! Back to basic betekent ook dat je gewoon meer tijd kwijt bent aan eten regelen, maken, schoonmaken, vuur maken, kamp op- en afbreken. Je bent je tijd kwijt aan ‘leven’. Zo heb ik voor het eerst in mijn leven weken geen boek opgepakt terwijl ik dacht dat juist veel meer te doen op reis!

Een dag zonder nut

Als je op reis bent en weet dat je nog tijden vrij bent, dan maak je je helemaal niet meer druk om tijd. Normaal gesproken blijft er tijdens een vakantie bij mij altijd een gevoel hangen dat je je tijd goed moet besteden. Je MOET genieten, je MOET uitrusten of je MOET toch nog iets nuttigs doen. Al dat moeten viel nu weg (niet direct, want daar moet je even aan wennen) en dat was heerlijk.

Langzaam

Ik ben een beetje traag geworden. Ik geloof niet dat ik dat eerder ben geweest. Sterker nog, ik moet altijd mijn best doen om me niet te storen aan langzame mensen. Of dit nu met werken is of in mijn vrije tijd. Ik ben benieuwd of collega’s zich straks aan mij gaan storen.
En zou ik dit langzame kunnen vasthouden nu ik weer terug in Nederland ben?



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *