Docentensabbatical part 6: De (eind)balans opmaken

Docentensabbatical part 6: De (eind)balans opmaken

Dit was het dan. Mijn half jaar vrij is bijna voorbij. Overmorgen vertrek ik naar Boedapest om daar 10 dagen bij middelbare scholen te werken en dan begint het schoolseizoen in het Noorden weer.
De afgelopen maanden zijn voorbij gevlogen! Ik heb frisse zin om weer aan de slag te gaan, al ben ik heel benieuwd hoe dat zal zijn! Ik kan nu terugkijken op de vrije maanden. Was het zoals ik had verwacht?

Was het wat ik had verwacht?
Het korte antwoord is: NEE.

Angsten
Ik had bepaalde angsten vlak voor het ‘verlof’. Als ik alle structuur zou loslaten, zou ik dan alleen nog maar Netflix kijken in mijn joggingbroek en geen schone kleren meer in de kast hebben? Dat is niet gebeurd.
Sterker nog: de was liep nog nooit zo goed (lekker belangrijk) en Netflix keek ik alleen tijdens een lange vlucht. Gek genoeg had ik het afgelopen half jaar helemaal niet de behoefte om tv programma’s of series te kijken.

Wensen
Ik had bepaalde verwachtingen van het verlof: Ik zou heel veel boeken lezen, heel veel schilderen, gezond eten, lekker sporten en een taal leren. Ook dat werd het allemaal niet. Ik heb in het afgelopen half jaar maar 1 boek uitgelezen, een roman.
Ik heb amper geschilderd en zoals ik al eerder een keer deelde: ik ben vooral meer gaan eten, niet meer gaan sporten.

Wat dan wel?
Wat heb ik dan wel gedaan met mijn tijd? Ik heb me geen seconde verveeld en toch kan ik niet echt zeggen wat ik wel heb gedaan. Zeker sinds ik terug ben van de lange reis in Australië lijkt het alsof de tijd een beetje
verdwenen is in een gat. Dat klinkt negatief, maar dat is het denk ik niet. Ik doe alles wat langzamer en denk niet lang na over wat ik ga doen. Ik plan ook niet echt vooruit. Ik begin gewoon aan iets zonder er echt over na te denken. En vaak was dat klussen aan het huis of in de tuin, koken en bakken voor gezellige mensen of gewoon de bouwvakkers in de straat. En zelf lekker veel opeten natuurlijk. Ik koos vaker voor fysiek werk dan voor denkwerk. Om nog wel een beetje scherp te blijven heb ik leren schaken.

Voldoening
Wat vooral prettig was is dat je makkelijk tijd hebt voor andere mensen. Mijn moeder kreeg een nieuwe heup en kwam 2 week bij ons in huis. Helemaal prima. Of ik even kan oppassen op mijn nichtjes? Geen probleem. Wanneer dit soort dingen naast je werk komen moet je altijd even nadenken, afwegen, agenda erbij. Dat hoeft nu niet. Dit gaf veel voldoening.

Geen voldoening
Wat geen voldoening gaf was de tijd en aandacht die ik nu aan het huishouden heb besteed. Ik vond echt wel dat ik dat ‘verplicht’ was aangezien mijn man wel gewoon aan het werk is. Maar stiekem vind ik die tijd slecht besteed en van zeer korte impact . Ik ben blij dat ik het huishouden straks gewoon weer ‘tussendoor’ moet doen. Ik heb gewoon geen poets- en opruimgen, denk ik.

Winst: Vertragen en ontspannen
De grootse winst van de maanden vrij is het vertragen en ontspannen. Al lukte dat thuis niet zo extreem goed als tijdens de reis in Australië. Thuis ben ik gewoon een bezige bij. Ook al gaat alles was langzamer, zitten heb ik amper gedaan.
Wat bijna niet te beschrijven valt is het lege hoofd, de ontspannenheid als je je hoofd op het kussen legt en nog geen plan hebt voor de volgende dag. Dat je weet dat je niet gemaild of gebeld kan worden over een probleem op het werk.
Al die informatie en al die details die gewoon aan je voorbij gaan. Zoals ik al zei: onbeschrijflijk. Dat is de winst. Een leeg hoofd, een opgeladen batterij.

Zin
Ik heb zin om eind deze maand weer aan de slag te gaan. Ik heb zin in de structuur van een werkweek waarin ik aan sommige dingen dus beter toe kom dan wanneer ik helemaal vrij ben. Zin om te werken. Maar ook zin om dit ooit nog een keer te doen.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *