Een half jaar vrij

Een half jaar vrij

Het afgelopen half jaar hebben jullie niet veel van mij gehoord. Dat komt omdat ik mijn schoolwerk dit jaar heel apart heb ingedeeld. Het afgelopen half jaar heb ik dubbele uren gewerkt om het komende half jaar vrij te zijn. Voor het schrijven van blogs was er geen tijd, al heb ik heel veel inspiratie opgedaan!

Kan dat?
“Kan dat zomaar?”, hoor ik je denken. In mijn geval zat alles mee en was het best simpel te realiseren. Ik heb mijn werktijdfactor voor een jaar verlaagd naar 0,5 en heb vervolgens alle klassen in het eerste half jaar lesgegeven. Dat kan omdat het vak tekenen bij ons in blokken van een half jaar wordt gegeven.

Soms ben ik bang dat ik heel lui zal worden, ik zie mezelf al op de bank zitten, joggingbroek, Netflix en een vies huis

WAAROM?
Ongeveer een jaar geleden kwam ik op het idee. Ik durfde het bijna niet te vragen, maar ik vond het belangrijk om dit eens uit te proberen. Ik werk nu 10 jaar bij dezelfde school, al vanaf mijn studententijd. Om verschillende redenen dacht ik aan een sabbatical:

Wervelwind
Ik heb de neiging om hard te werken. Soms te hard. In mijn hoofd gaat alles in sneltreinvaart. Ik heb veel ideeën en wil die altijd het liefst zo snel mogelijk uitvoeren. Een soort adrenalineverslaving eigenlijk. Het lijkt me gezond om te stoppen, stil te staan, af te kicken, op te laden.

Wie ben ik zonder school?
De afgelopen tien jaar heb ik me ontwikkeld binnen de school. Waar een gat is vul ik datgraag op. Zo heb ik de afgelopen tien jaar veel geleerd en is mijn werk heel veelzijdig geworden. Soms vraag ik me af hoe ik zou zijn zonder ‘mijn school’. Welke kant zou ik dan opgroeien? En wat past eigenlijk echt bij me? Tijd om dit te ondervinden.

Frustraties
Ik geef het niet graag toe, maar een andere reden om er een half jaar tussenuit te gaan is om mijn passie voor het onderwijs te behouden. Ik sta met veel liefde voor de klas, maar tegelijk zijn er in onderwijsland ook heel veel frustraties. De meeste docenten zullen dit wel herkennen. Ik werd er af en toe echt wat pessimistisch van (en daar is een hoop voor nodig bij mij!) waardoor ik er soms zelfs aan dacht om helemaal iets anders te gaan doen. Ik wil niet het kind met het badwater weggooien en ik hoop door deze maanden rust weer enthousiast, energiek en optimistisch terug te komen.

SPANNEND
Ik had het niet echt verwacht, maar ik vind het heel erg spannend om vanaf maandag niet meer te werken. Ik wil graag meer ruimte geven voor gevoel en intuïtie in plaats van agenda’s en lijstjes. Maar na 10 jaar weet ik eigenlijk helemaal niet goed hoe dat is. Het is ‘onbekend’ voor mij. Ik heb er geen grip op.

Maniak
De afgelopen week probeerde ik als een maniak alles op mijn werk af te krijgen (nee, dat lukt natuurlijk niet) en alles goed te delegeren. Ik werd een hysterisch persoon met (te veel) lijstjes. Excuses aan mijn collega’s. Ik vertrouw jullie heus wel, maar mezelf gewoon niet. Nog niet.

Lui
Soms ben ik bang dat ik heel lui zal worden, ik zie mezelf al op de bank zitten, joggingbroek, Netflix en een vies huis. Zou het erg zijn? Ik weet het niet.
In de winter wordt ik soms wakker met een somber gevoel. Niks is dan lekkerder dan om keihard te gaan werken. Een adrenalineshot en ik ben er weer! En wat als ik me maandagochtend somber voel? Zou dat erg zijn? Ik weet het niet.

Veel collega’s vroegen wat ik het komende half jaar ging doen, ze hadden lieve woorden voor me of zelfs een mooi kaartje (zie afbeelding). Er was 1 collega die wat mij betreft de beste vraag stelde: “Heb je een hangmat?”. Ja, die heb ik en dat lijkt me een heel goed begin. Meer dan een begin heb ik niet nodig. De rest van het half jaar volgt wel. Vast te snel.
En of ik veel van me laat horen het komende half jaar? Dat durf ik niet te beloven. Geen lijstjes, geen agenda, maar intuïtie en gevoel. Kom maar door.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *