LES and more

wat je vindt mag je delen

“ Ik stoor toch niet? “ – Lestijd is heilig

| Geen reacties

telefoonEen vriendin vertelde me van de week iets over haar werk als basisschooldocent waar ik van schrok en hard van moest lachten tegelijk. Ze vertelde dat ze op maandag tijdens het lesgeven aan klas 7 en 8 de ‘telefoondienst ’ had. ‘“Telefoondienst? Hoe bedoel je?” Nu bleek het dat de conciërge niet werkt op maandag en dat de directrice dan ook niet beschikbaar was.  Het was de bedoeling dat ze tijdens het lesgeven soms wel 5 keer per uur externe telefoontjes moest aannemen. Het is natuurlijk al lastig genoeg om aan groep 7 en 8 tegelijk les te geven: heb je net  1 groep aan de slag, ben je bezig met de verlengde instructie van de 2e groep, ondertussen moet iemand van de 1e groep plassen , weer een ander is z’n schrift kwijt, een 3e wil dat het zonnescherm naar beneden gaat en vervolgens moet je  de telefoon aannemen omdat een moeder even wil doorgeven dat haar dochter uit groep 2 vandaag  door iemand anders wordt opgehaald. “ Elise, wil jij even naar groep 2 lopen om te vertellen……”.

Het mag duidelijk zijn dat het onmogelijk is om zoiets van een juf te verwachten. De directrice vroeg het, omdat ze zelf besprekingen had. Gelukkig ging mijn vriendin er uiteindelijk tegenin: “ Ik heb eigenlijk ook besprekingen, zo’n 25 per uur”. En zo is het. Lestijd is heilig en lesgeven is al moeilijk genoeg. Dan wil je natuurlijk niet gestoord worden.  Ook niet door ouders die om 5 over half 9 toch nog iets willen vragen aan de docent. Wat moet ze dan ondertussen met de 31 kinderen doen die al klaar zitten om te beginnen? Die blijven heus niet met de armen over elkaar wachten.

Een andere vriendin vertelde dat ze regelmatig tijdens haar les interne telefoontjes kreeg. Dan wou die mevrouw van de administratie even iets doorgeven, of de teamleider wou iets weten. Maar als het niet om leven of dood gaat, dan zou dat toch ook niet moeten?  Je stoort een arts ook niet als hij al met een spreekuur is begonnen, en gelukkig hoeft de arts ook niet zelf zijn telefoon aan te nemen om nieuwe afspraken in te plannen. Het lijkt alsof we in het onderwijs soms nog veel kunnen leren van het bedrijfsleven. Ook als het om telefonie gaat is een stukje professionaliteit wel op z’n plek. Helaas is heeft nog niet iedereen de les van Covey over het verschil tussen urgent en belangrijk in praktijk gebracht.  Soms vergeten we op scholen dat lesgeven echt de belangrijkste taak is die er is en dat we het veel te vaak laten onderbreken door zaken die ‘ urgent’ lijken, maar het echt niet zijn.  Met klassen van 30 kinderen en lessen van 45 minuten heb je nog geen  90 seconden aandacht per kind. In die 90 seconden moeten docenten aan alle verwachtingen van ouders en schoolleiding proberen te voldoen. Laten we het docenten dan alsjeblieft niet moeilijker maken, maar vragen wat ze nodig hebben om hun werk nog beter te kunnen doen. Want wie vraagt dat eigenlijk aan docenten: wat heb je nodig?

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.