In mijn vorige blog heb ik de vele voordelen genoemd van werkmail. Werkmail scheelt een hoop tijd en je kunt rustig op je eigen tijd aan de slag met de mailtjes.

Maar scheelt werkmail echt zoveel tijd? Soms wel, maar soms ook helemaal niet! Als jij collega’s of ouders over iets belangrijks moet mailen, ben je soms zo een half uur kwijt om een mooi geschreven mail op te stellen. Had je de boodschap mondeling overgebracht, dan had het je maar vijf minuten gekost.

En is het echt zo’n groot voordeel dat je op je eigen tijd aan de slag kan met je mail? Wel als je die tijd goed bewaakt. Dus niet om 22.30 uur, net voordat je besluit te gaan slapen, je mail checken en dan lezen dat 1) je iets heel belangrijks vergeten bent 2) een ouder nogal boos op je is 3) je de volgende dag lesbezoek krijgt bij een les waar je zelf niet helemaal tevreden over bent. Neem van mij aan dat je niet beter gaat slapen en dus ook zeker niet uitgeruster op je werk verschijnt.

Doordat mailen zo laagdrempelig is en de telefoon niet zo snel meer gepakt hoeft te worden, kan het voorkomen dat ouders je om de kleinste dingetjes steeds mailen. Natuurlijk wil je als docent goed bereikbaar zijn voor ouders, maar als ze dingen vragen die ze zelf al hadden kunnen lezen in een mail, dan word je daar niet blij van.

Die bereikbaarheid is voor leerlingen ook lastig. Zij denken dat je in de vakanties ook steeds je werkmail bekijkt. Ook al kondig je dit van tevoren expliciet aan, alsnog zullen ze je mailen met vragen waar ze in de vakantie ook antwoord op moeten hebben: ‘Ik heb mijn spreekbeurt maandag na de vakantie. Ik wil graag nog van onderwerp wisselen, mag ik het daarom nu over euthanasie doen?’

Tot slot heb ik het over één belangrijk aspect van mailen nog niet eens gehad: de communicatie zelf. Mailtjes die niet duidelijk geformuleerd zijn, die niet goed begrepen worden, die veel te onvriendelijk opgeschreven zijn (met bibberende handen bel je ouders op naar aanleiding van een mailtje, terwijl de ouders aan de telefoon hartstikke vriendelijk zijn), die geen aanhef en afsluiting hebben (leerlingen) en mailtjes die nooit verzonden of aangekomen zijn.

Tja, mailen is misschien makkelijk, maar een face-to-face-gesprek blijft vaak onmisbaar!